ನೀಲಮಾಧವ ಭಾಗ-೨

ವಿಚಿತ್ರ ರೂಪದ ಜಗನ್ನಾಥ 

(ಮುಂದುವರೆದಿದ್ದು)

ನೀಲಮಾಧವನ ಮೂರ್ತಿಯು ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಲೆ ಅದೃಶ್ಯವಾಗಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾಗಿ ಇಂದ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಬಹಳ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನಾನ್ನು ತಾನು ನಿಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ವಿಪರೀತ ಕುಂದಿಹೋದ ನಂತರ ಪರಮಾತ್ಮ ಅವನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ಹತ್ತಿರದ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ತಾನು ದೊರಕುತ್ತೇನೆಂದು ಭರವಸೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಮರುದಿನ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಇಂದ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ನೀಲಮಾಧವನಿಗಾಗಿ ಕಾಯತೊಡಗುತ್ತಾನೆ  ಸಾಯಂಕಾಲದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು ಲಾಂಛನಗಳಾದ ಶಂಖ ಚಕ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮರದ ದಿಮ್ಮೆಗಳು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಾ ಬರುತ್ತವೆ. ಇಂದ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಆ ಮರದ ದಿಮ್ಮೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಅರಮನೆಗೆ ತರುತ್ತಾನೆ.

ತಾನು ನೀಲಮಾಧವನಿಗಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಸಿದ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಥಾಪಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ  ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ದೊರಕಿದ ಮರದ ದಿವ್ಯವಾದ ದಿಮ್ಮೆಗಳಿಂದ ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಲೋಚಿಸಿ ತನ್ನ ಬಡಗಿಗಳನ್ನು ಕರೆಸಿ ಅವರಿಗೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದನು. ಆದರೆ ತಿಂಗಳುಗಳಾದರೂ ಅವನ ಬದಗಿಗಳಿಂದ ಮರದ ದಿಮ್ಮೆಗಳ ಒಂದು ಚೂರನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ರಾಜ ಹತಾಶೆಯಿಂದ ದಿಕ್ಕು ತೋಚದಂತಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮರದ ದಿಮ್ಮೆಗಳಿಂದ ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿಕೊಟ್ಟವರಿಗೆ ತನ್ನ ಅರ್ಧ ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ಕೊಡುತ್ತೇನೆಂದು ಡಂಗುರ ಹೊಡೆಸುತ್ತಾನೆ. ರಾಜ್ಯದ ಆಸೆಯಿಂದ ಅನೇಕರು ಬಂದು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಯಾರಿಂದಲೂ ಕಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಒಂದು ಚೂರನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಬಲರಾಮ-ಸುಭದ್ರೆ-ಜಗನ್ನಾಥ  

ಒಂದು ದಿನ ಹಣ್ಣು ಹಣ್ಣು ಮುದುಕನೊಬ್ಬ ಬಂದು ತಾನು ನೀಲಮಾಧವನ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಅದೇ ಕಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ಮಾಡಿಕೊದುತ್ತೆನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ರಾಜನಿಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲವಾದರೂ ಬೇರೆ ದಾರಿ ಕಾಣದೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಕೋಣೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಒಳಚಿಳಕವನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಮುದುಕ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅನೇಕ ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಕೋಣೆಯಿಂದ  ಕಟ್ಟಿಗೆ ಕತ್ತರಿಸುವ ಹಾಗೂ ಸುತ್ತಿಗೆಯ ಶಬ್ದಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ದಿನ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಶಬ್ದಗಳೂ ನಿಂತುಬಿಡುತ್ತವೆ. ಗಾಬರಿಯಿಂದ ರಾಜನು ಕೋಣೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆಸಲು ಮುದುಕ ಸ್ಥಪತಿ ಅಲ್ಲಿರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ನಂತರ ರಾಜನಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ ಮುದುಕನು ಬೇರಾರೂ ಅಲ್ಲ ದೇವಶಿಲ್ಪಿ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನೆಂದು. ಧನ್ಯತೆಯಿಂದ ರಾಜನ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೀರು ಧಾರಾಕಾರವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ.   

ಜಗನ್ನಾಥ ಪುರಿಯಲ್ಲಿ  ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ  ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ  ಎಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಮೂರು ರಥಗಳು           

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಅಪೂರ್ಣ ವಿಗ್ರಹಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನದು, ಇನ್ನೊಂದು ಅವನ ಅಣ್ಣ ಬಲರಾಮನದು ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ತ್ರೀವಿಗ್ರಹ, ಅದು ತಂಗಿ ಸುಭದ್ರೆಯದು. ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೈಗಳಿಲ್ಲ.ಸ್ಪಷ್ಟ ಮುಖಗಳಿಲ್ಲ. ಇದು ದೈವ ಸಂಕಲ್ಪವೆಂದು ನಂಬಿದ ರಾಜ ತಾನು ಈ ಮೊದಲೇ ಕಟ್ಟಿಸಿದ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಥಾಪಿಸಿ ಧನ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರತಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಸಲ ಈ ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಹಳೆಯ ಮೂರ್ತಿಗಳ ದೈವತ್ವ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ ಪ್ರತಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ತೇಲಿಬರುವ ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ದಿಮ್ಮಿಗಳಿಂದಲೇ ಹೊಸ ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನಿಗಿರುವಂತೆ ದೈವಕ್ಕೂ ಹುಟ್ಟು ಸಾವುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವಲ್ಲ, ಯಾವುದೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲವೆಂಬ ತತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಚುರಪಡಿಸಲು ಬಹುಶಃ ಇಂಥ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿಕೊಂಡು ಬರಲಾಗಿದೆಯೇನೋ?

ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಜಗನ್ನಾಥನೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಕೈಗಳಿಲ್ಲ, ಕಾಲುಗಳಿಲ್ಲ, ಕಿವಿಗಳಿಲ್ಲ, ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ರೆಪ್ಪೆಗಳಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ದುಂಡು ಬಟ್ಟಲು ಕಣ್ಣುಗಳು ಹಾಗೂ ಮುಖದಲ್ಲಿರುವ ಮಂದಸ್ಮಿತ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಭಕ್ತರನ್ನೆಲ್ಲ ತನ್ನೆಡೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿಸಿ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.